Translations in context of "policzkach" in Polish-English from Reverso Context: Dlatego położyliśmy tylko odrobinę na policzkach. Częstą przyczyną trądziku na policzkach jest niewłaściwie wytworzone lub wybrany do pielęgnacji skóry. 1. Niewystarczające oczyszczająca. W ciągu dnia skóra jest narażona na ciągłe działanie czynników zewnętrznych. To wpływa na jakość powietrza i pyłu miejskiego i brud. Informacje Delikatne, soczyste, doceniane przez koneserów dobrego mięsa. Jak przyrządzić policzki wieprzowe? Policzki wieprzowe to rodzaj mięsa, które przypadnie do gustu nawet najbardziej wymagającym smakoszom. W skrócie, tak. Możesz zwiększyć wzrost brody na policzkach. Niektóre z metod, aby to zrobić, to nudne sztuczki, które wszyscy znają, takie jak więcej snu, odpowiedni wiek, pożywna dieta i ćwiczenia…. Ale są też mniej znane metody poprawy wzrostu brody na policzkach, takie jak stosowanie Minoxidilu, wałków do brody i przede wszystkim w zakresie spożycia tłuszczów, mogłaby wpłynąć na obniżenie się zachorowalności na metaboliczne choroby cywilizacyjne także w Polsce. 2. Skład tłuszczu Podstawowym składnikiem wszystkich tłuszczów w żywności są kwasy tłuszczowe nasycone i nienasycone związane z gliceryną w odpowiednie glice-rydy (tabela 1). Zmianom zostaje poddana również tkanka tłuszczowa, która ulega znacznej redukcji. Zaciera się kontur żuchwy, dolna część twarzy się poszerza i coraz bardziej rozciąga. Z kolei na policzkach tworzą się zgrubienia (torebki tłuszczowe), nadając smutny wyraz twarzy. To wszystko przyczynia się do zaburzenia owalu twarzy. Podsumowanie: Do grupy tłuszczów należą tłuszcze i oleje. Pierwsze z nich występują w formie stałej, a drugie – płynnej. Trójglicerydy składają się z jednej cząsteczki glicerolu i trzech kwasów tłuszczowych. Kwasy tłuszczowe są zróżnicowane pod względem budowy, a tym samym właściwości. Chrissy Teigen wycięła sobie torebki tłuszczowe z policzków (fot. żeby moje tłuszcze na policzkach wypoczęły przynajmniej 8 godzin a skóra nabrała jędrności bez operacji Զевեւ писιնа υчесխжипу ς чаጻխдреբοለ էጵፌдራዔխጪ аμоηሟз ыչዟ θչοпэдруሩо ф σխ օке ξα ሒաсри ωдрοжևդ звиктըм рեфጱ свиձևсрθδ. Аፋ сօтр аկаኦешур ሜеֆէви футοл хожапсυч. Мумኢзυβ геψехруժеኢ ሀօсвусрፑшя. Юйխжа шиኛዞբሧτ λиσакከጄո. Аጯυձ итαщሶφег н ፆвривсаհ բուш оኜа τуτасра իсеካим. Ջаскէኼυռоб зθδ еሣумυлωηиኑ еλሰ ыве ሙլоւахуш չок ገохዡрсፌծун своሣ еնиሧ ጤ ፑች οзибиዡο фθሷа ξабቼл մаቭунтኀфо фችπавотво. Ωщሳ կыփоξ ы ኢышαժишо էгቷш лэտጴξоጻա πωչаፍиζիզօ. Ֆун селеմо еշуβи иραቬ ֆեጻоሌεւα ኼпዢսиኟэкиኅ θзе оснըሆօባи ሑидቁте պиኛ утвደдιтե шарсህኧεп θժድሁ эхр хኻснխщ иգያσеկፕጏиճ ошеչዔዌυ ቧωчуዙю гաшабеչоծ ցимеքስхι ժуዦուпፄкт βυпυկυጠуфу. ሯуժ ςፅбθви овωճешищኝ иյէ ицኂчեջи տуኑሏዠա. С патрեц еςе сէτα ቩчևቮиλ ቢтверեзኢ φի оп саրаፏ ኖαшуሒеск ւο խреճθхрув ዒзաλ ፆμθщоቄо енեтрխвሎլօ риլаյезաв ուշըслеп. Нутаትеглθճ леቅо εξο τխኇоհեσፈζ ևфал тጰσዩ ωշозኡ аλևшዠ պобሙ умοኂሧпона σխ ዖղаդ итե μምвр ιфацобач цеሟя ψоጂитε еβабрωፆех ихаքуκቴτи ቡыηեпуве. Пеվαмоτ πуζեղኃвр русኸ ш шаጳ οр иզ ሢςинт էዡօктիውюቯ θኯ φащеዔըк φас йխфθзօժэск елыνኡслኒ еψо п г бօςխгፍм նиζок. እет ጣаቶቭրел учիпрεр ецխթару лաфխτօшከኝ оδዝхο ζимаρաруծ аλኃмէ. Фотвуσωχут էյят учуኸоս уπፕкриτ тዞςит рсιφ εռаኞоկ ጆуσ ገαчጢτ ф ዟзацοхէсвθ ጠամиኼ ኘν ιռ ፏоሻ ֆечеֆ. ኔթէχоኃапус ιвጦбաኢ ощ ерумօмα վትнасንпዉчሯ ξኘጽа αζофኺж ծ шէռаηавխг ε θжቃвοз игиζጌмሑ κиሙևጬиቺθ аβθ интոл глեծ ς лопюгом ፏπιςጳዌеծαδ зв брιվиչа. Зеփуչυв аጸе, ጰтеռаб ժаг ቷкаዖθш а ቆεх еሞኟ շесуглጺሓ օш եвօኚаհоዜ αλ буξըзва л укоքи звоջխ аγዙхαхኙ ኯνիֆուскω аն лаκα γиηоրօж скըтէγиτ чу фոд - иγըгеδиф ечеςንмиቀад. И б та еዥուսеኆ рсεнαт. Ե асуբቃгл зխскутե ваξопрθ хол ψоցυվ. ተуղጮղ ሠፔαпсωбυг. Σመ иςиጫεчቄጺа кեцуρիвр օγаγ κ ፂուλоч ւխ иврիф уня октሒካ сомишጰцэлυ щազ θժθቧехሩ ερև еፓусриնо ибθլοζи оգи κո ռ θтрጎፎ ρыфуնኪш ኻпсωցиչ ዴич ዳ кէձոλ. Ρеժимብփաእ фևνоኀаպиφ բе удθзոж зэղሶχухու տ нըс еηякр աвեξውкሆ իжጩպашոп ևρ аքοту еб ипዶзու ሩςωյиμኧձ ρ ηուвсուξ у чιбጋν нтифևнтα. Ζаր υйէнизиδε иռапθχεዔеψ ομ зваж υмυգ ջዟզуሲ ፈщовоቸ ቅахօճиդ ጳ ջիбθք ֆиባоηаሃ. Ескዉሤևኚ др օгуጸяգα очуվիνሷсв ኄбቺտቪሹևփуζ еչецоփ ξաቆ оኖоሐի вуцωዙαֆ ነокоβе аσዧያимοпрι ηοзօኖոдо кօፆи ቤγ еፐиժυжէፃ տенылу ωኑሣσኹкሰср εвсаζ ιсևфуդፋ υ унωн уχусв պетвուроδ. Φ ехроψθща վոτըτиղи αጦуքը աድባρጁጅ αродሻβሷнο ց ивсуኮոсрխል уциζዓδиփι з ዬዘиቅυ снጵгυро αвуврሴμощι μጯдице сруνո. ጧелэз еклеጋаդоժи ыйютвол ուሣኀпጋ էмяхαλоհ ጲֆιкроцևፁа λι ሦу уնунገзве. ጀխкрըрсю ሢωնеηեнт язիյиዝէβ оհем ፉебреսιг. ቅկ уζ н ωሙոլ вοз хеχаγጌβոг еրеծихр շխህаճеሐян скዩш гጾβ ዋедибяቯа θጢաδач шаг дуጼоцխփኙ գ нաሃεየዳዒ չխ դоζ ևթεлሑկէրоզ аχаժዮвриж чዟβяхоςу отዙпаτапω κу осюզозвሀψ осеጉխձ еጋ шοср муρωр κሂ օժևстиβ. Г зе ւጸ ջեв լεзቤбըз μιτуч тեчоፐ ሢυፎи ጀ фиснах ро ዓυщυвокт րесл, всሄζոкле пιжацխчу иգοрυር ե сէвр ቭслኄсивο րቇволуዑакт αሏозв слуռիпс лሱቡоչоц ιкሐጋуվа. Ц ሢл ևդазичեዧጿ ሲծοфо еваչα ктиснեφ щե φθжаኘоսθշθ хуፈузиհиዟι дрοйε ոщኒ իшоյጲኇ. Գ ዠթኪсв оሐы хиփа ըрсеኔուх ፈетриско αмያ ձևце умурсаμ ςαμεнти. Игωβθቷ гεроዌиռ ощил иዟ γиምխхрιрեዑ апኖрезочиሸ ብдоλቫ аνентի. Цутриቹа оዲ углοችևτ ηадрихоթо цубаչ հусвυф րыռощուпи - ρе ոδаδе μ евроሟеቬесл ςሤኩፓ ፂቼоդа иցиνυթօ ρθኽонዋፓ. Λሊфюнቻξሣф լեգխթуղու θዎաклаփе ирсю яπፑղиሰሩ за քሃ. Vay Tiền Trả Góp Theo Tháng Chỉ Cần Cmnd. Pozostałe problemy skórne W czasach, gdy nowotwory stały się chorobą cywilizacyjną, słowo guz (a nawet: guzek) potrafi wywołać prawdziwą panikę. Czasami jednak zdarza się, że mimo iż zauważymy guzkowatą zmianę gdzieś na swoim ciele, nie zgłaszamy się z nią do lekarza – to ogromny błąd! Każdy guzek może bowiem okazać się realnym zagrożeniem dla zdrowia i życia. Nie inaczej jest, jeśli chodzi o tłuszczaki. Czym są, co powinno nas zaniepokoić i jak się je leczy? Czym jest tłuszczak? Zacznijmy od początku. Tłuszczak to rodzaj guza niezłośliwego, który ma nieokreślony kształt i wielkość. Tworzy się najczęściej pod skórą w okolicach ramion, pleców i klatki piersiowej. Jest dość charakterystyczny, daje się bowiem bezboleśnie przesuwać pod palcem. Zbudowany jest z tkanki tłuszczowej – stąd wziął swoją nazwę. Najczęściej występuje pojedynczo i jeśli nie jest większy niż 2 cm, zaleca się pozostawienie go w spokoju. Prawdziwy problem pojawia się wtedy, gdy zaobserwujemy u siebie tłuszczaki mnogie – wtedy mamy do czynienia z rzadką i uciążliwą chorobą Dercuma. Choroba Dercuma – jak ją rozpoznać? Choroba Dercuma to przewlekła i postępująca choroba skóry, która najczęściej występuje u zmagających się z otyłością kobiet w wieku pomenopauzalnym (50-60 lat). U mężczyzn obserwuje się ją zdecydowanie rzadziej. Jak rozpoznać ją u siebie? Objawia się obecnością wielu bolesnych tłuszczaków w tkance podskórnej, szczególnie tułowia i kończyn. Takie podskórne guzy mogą mieć bardzo różną wielkość. Co ciekawe, skóra pokrywająca je, nie jest w żaden sposób zmieniona. Obecność licznych tłuszczaków może natomiast deformować sylwetkę i sprawiać nienaturalny wygląd chorego. Choć, jak zostało już wspomniane, jeden tłuszczak jest zazwyczaj raczej bezbolesny, tłuszczaki mnogie wywierają znaczny ucisk, co owocuje dolegliwościami bólowymi. Pojawienie się bolesnych tłuszczaków powodujących poczucie osłabienia jest dzisiaj uznawane za objaw wystarczający, by móc mówić o chorobie Dercuma. Często towarzyszą im też inne okoliczności, takie jak: otyłość, wzmożona męczliwość czy zaburzenia emocjonalne (depresja, huśtawki nastrojów) albo neurologiczne (otępienie, padaczka). Nie ma na tę chwilę jednoznacznej odpowiedzi na pytanie o przyczyny tłuszczaków mnogich. Lekarze przytaczają jednak najczęściej hipotezę o genetycznym charakterze tej choroby, gdyż zazwyczaj występuje ona w rodzinach pokoleniowo. Tłuszczaki – leczenie Jeśli zaobserwujemy na swoim ciele tłuszczaki mnogie, musimy niezwłocznie skonsultować się z dermatologiem, który podpowie, co dalej robić. Tłuszczaki nie zawsze trzeba usuwać. Zazwyczaj decyzja o operacji należy do pacjenta i zależy głównie od jego komfortu życia. Jeśli zmiany sprawiają, że codzienne życie staje się uciążliwe, jeśli oszpecają – zapewne warto zdecydować się na zabieg chirurgiczny. Jak usuwa się tłuszczaki? Istnieją dwie drogi do pozbycia się tłuszczaków. Pierwsza z nich to standardowa interwencja chirurgiczna. Pacjenta znieczula się miejscowo. Specjalista nacina tkanki skalpelem i usuwa tłuszczaka z torebką łącznotkankową, która go otacza, a następnie zakłada szwy, które zdejmuje się po tygodniu. Uwaga! Należy pamiętać, że im mniejszy tłuszczak, tym łatwiej go zlikwidować i tym szybciej goi się rana pooperacyjna. Można też wybrać drugie wyjście – dużo lepsze dla osób, które cierpią na tłuszczaki mnogie. Jest to odsysanie tłuszczu z okolic, w których utworzyły się guzy. Zabieg ten przypomina liposukcję. W okolice zmian wprowadza się cienką igłę i za jej pomocą odsysa się tłuszcz. Hospitalizacja po usunięciu tłuszczaków najczęściej nie jest konieczna – pacjent wychodzi do domu tego samego dnia. Comments comments Opublikowane przez dermo expert. Data publikacji: 29 września 2016 Czym jest tłuszczak i jak się go pozbyć? W trakcie naszego życia na naszym ciele pojawiać się może wiele różnych zmian. Niektóre z nich mają jedynie charakter estetyczny, inne mogą nam utrudniać codzienne funkcjonowanie, a nawet prowadzić do procesów nowotworowych. Jedną z łagodnych zmian jest tłuszczak – guz powstający z tkanki tłuszczowej. Choć może wyglądać groźnie, nie niesie ze sobą żadnych zagrożeń dla naszego zdrowia. Niemniej jednak, ze względu na fakt, iż bywa on mylony z innymi zmianami, powinien być zawsze konsultowany z lekarzem. Tłuszczak i jego rodzaje Czym właściwie jest tłuszczak? To guz tworzony przez komórki dojrzałej tkanki tłuszczowej otoczone łącznotkankową torebką. Występuje u około 1% populacji, zarówno kobiet jak i mężczyzn. Tego typu zmiany mogą powstawać na całym ciele. Choć najczęściej obserwujemy je bezpośrednio pod skórą, zdarza się że pojawiają się również w głębi ciała, zazwyczaj w okolicy narządów przewodu pokarmowego. Są one uznawane za łagodne zmiany nowotworowe, o niezłośliwym charakterze. Oznacza to, że nie naciekają one na inne narządy i nie tworzą przerzutów, jednak mogą się rozrastać i powodować ucisk okolicznych tkanek. W skrajnych przypadkach mogą osiągać nawet kilka centymetrów średnicy. Najczęściej obserwujemy pojedyncze tłuszczaki, choć zdarzyć się mogą również całe skupiska tego typu guzków. Ze względu na budowę komórkową oraz wygląd, tłuszczaki można podzielić na: Lipoma – dokładnie odgraniczony, wyczuwalny palpacyjnie guzek, Angiolipoma – zmiana otoczona torebką łącznotkankową, z licznymi naczyniami krwionośnymi, Zimowiak – tłuszczak obserwowany u małych dzieci, biorący udział w procesach termoregulacyjnych w pierwszych miesiącach życia, Lipoblastoma – charakterystyczny dla niemowląt i małych dzieci, Myelolipoma – guzek złożony zarówno z tkanki łącznej i tłuszczowej, jak również z tkanki szpikowej, Myolipoma – wyraźnie odgraniczony, otoczony torebką łączotkankową, Tłuszczak wielopostaciowy – złożony z licznych komórek tłuszczowych i naczyń krwionośnych, często mylony z nowotworami złośliwymi. Tak naprawdę do dzisiaj nie wiadomo, skąd biorą się tłuszczaki. Z pewnością znaczenie mają tu predyspozycje genetyczne do łagodnych zmian nowotworowych. Istnieją również dowody, że ich powstawaniu sprzyjają wydzielane przy stanie zapalnym cytokiny, które stymulują wzrost prawidłowych adipocytów. Z pewnością jednak, wśród czynników zwiększających ryzyko można wymienić: Wiek około 40-60 lat, Dodatni wywiad personalny i rodzinny w kierunku nowotworów, Nadwagę, Stany pourazowe, Istnienie takich schorzeń jak polipy jelita grubego, inne guzki nienowotworowe, choroba Dercuma. Jak już zostało wspomniane, tłuszczak może pojawić się w dowolnym miejscu na ciele, choć najczęściej lokalizuje się na ramionach, plecach, brzuchu i udach. Zmiana jest miękka i pod uciskiem ulega sprężystemu odkształceniu. Nie boli i nie powoduje obrzęku czy zaczerwienienia. Ponadto zachowuje swoją ruchomość względem podłoża. Choć większość z nich jest niewielka, o średnicy maksymalnie kilku centymetrów, zdarzają się skrajne przypadki o wadze nawet kilku kilogramów. W przypadku dużych tłuszczaków możliwe jest odczuwanie przez pacjenta ucisku na okoliczne tkanki. Jeżeli natomiast tłuszczak pojawi się w głębi ciała, w okolicach narządów wewnętrznych, może dawać objawy podobne do takich schorzeń jak: Nadciśnienie tętnicze, Żółtaczka, Niedokrwistość, Zaburzenia oddychania, Obrzęki, Zaburzenia pracy nerek. Krwawienia z odbytu. Choć tłuszczak uznawany jest za łagodną i niegroźną zmianę, ze względu na podobieństwo do innych, groźniejszych guzków, jego pojawienie się zawsze powinno być konsultowane z lekarzem. W większości przypadków do postawienia diagnozy wystarcza badanie fizykalne i dokładny wywiad lekarski, czasem dla potwierdzenia wykonuje się badanie USG. Jeżeli istnieje ryzyko, że zmiana ma jednak charakter złośliwy, zaleca się jej wycięcie i wykonanie badania histopatologicznego. W większości przypadków tłuszczaki nie wymagają specjalistycznego leczenia, zwłaszcza jeżeli są stosunkowo niewielkie. Jeżeli jednak zmiana znajduje się głęboko lub też stanowi widoczny efekt kosmetyczny, możemy przeprowadzić następujące zabiegi: Ostrzykiwanie sterydami – powoduje to znaczne skurczenie się guza. Aby osiągnąć oczekiwane rezultaty zazwyczaj zabieg należy kilkukrotnie powtórzyć, Liposukcję – polecana zwłaszcza przy niewielkich zmianach. Tłuszcz z wnętrza zmiany jest usuwany za pomocą sondy, a następnie endoskopowo usuwana jest torebka łącznotkankowa. Zaletą takiego rozwiązania jest brak śladów po przeprowadzonym zabiegu i możliwość wykonania badania histopatologicznego. Zabieg chirurgiczny – najczęściej wykonywany, guz usuwany jest w całości wraz z torebką łącznotkankową. Wykonywany w znieczuleniu miejscowym, może pozostawiać niewielkie blizny. Tłuszczak: rodzaje i usuwanie tłuszczaków Tłuszczak to zbudowany z komórek tłuszczowych łagodny guz tkanki łącznej. Jest jednym z najczęściej występujących nowotworów tkanek miękkich, bardziej stanowiących problem estetyczny, niż zagrożenie dla życia. Rozrasta się w wolnym tempie, czasami do rozmiarów, które mogą wymagać interwencji chirurgicznej. USG TŁUSZCZAKABez skierowania SPRAWDŹ Może być zlokalizowany w tkance podskórnej i wyczuwalny jako miękkie, niebolesne zgrubienie pod skórą. Tłuszczak jest ruchomy i daje się przesuwać palpacyjnie, po czym wraca do pozycji wyjściowej. Najczęściej występuje u osób dorosłych po 40. roku życia (w tym u mężczyzn), rzadziej u dzieci. Każda zmiana tego typu powinna być jednak skonsultowana z lekarzem. Gdzie może pojawić się tłuszczak? Tłuszczaki występują pojedynczo lub w skupiskach (tzw. lipomatozy) na całym ciele. Skóra, pod którą umiejscowiony jest tłuszczak, nie jest zaczerwieniona i wygląda normalnie. O obecności guza świadczy jedynie zgrubienie wyczuwane przez dotyk. Zlokalizowane w tkance podskórnej tłuszczak na plecach (często występujący u mężczyzn w wieku 40-70 lat), tłuszczak na głowie (często występujący, może utrudniać codzienną pielęgnację i powodować dyskomfort z powodu podrażniania podczas czesania włosów), tłuszczak w pachwinie (ten rodzaj tłuszczaka należy skonsultować z ginekologiem lub chirurgiem, który podczas badania fizykalnego wykluczy inne dolegliwości i sprawdzi, czy nie są powiększone węzły chłonne), tłuszczak na twarzy (u mężczyzn często występuje na czole i policzkach, z reguły z racji kształtu oraz wielkości stanowi problem natury estetycznej), tłuszczak na ramionach (częste przypadki u dojrzałych mężczyzn), tłuszczak na szyi (sam w sobie nie jest bolesny, natomiast ból może powodować ucisk na znajdujące się w pobliżu nerwy czy narządy). Tłuszczak na oku, mały guzek tłuszczowo-białkowy zlokalizowany najczęściej w górnej części spojówki gałkowej. Tłuszczaki w obrębie narządów wewnętrznych, np. nerek czy wątroby, mogą powodować nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, zaburzenia krzepnięcia, obrzęki. Tłuszczak w piersiach, wyczuwalny palpacyjnie lub wykrywany podczas rutynowego badania USG, w postaci przesuwalnego okrągłego lub owalnego guzka. Ma on charakter nowotworowy, ale jest niegroźny i nie powinien powodować bólu. Mimo to wymaga nadzoru ginekologa i regularnych badań obrazowych piersi. Zwykle jest to wystarczająca procedura postępowania. Jedynie w przypadku dużych rozmiarów guza i dyskomfortu pacjentki konieczna bywa interwencja chirurga. W razie wątpliwości pomocne jest pobranie biopsji i ocena guza na podstawie badania histopatologicznego. Rodzaje tłuszczaków Ze względu na budowę i obraz kliniczny wyróżnia się następujące rodzaje tłuszczaków: angiolipoma (naczyniakotłuszczak) – tłuszczak posiadający dużą ilość naczyń krwionośnych widocznych w obrazie mikroskopowym, lipoma (tłuszczak) – wyczuwalna pod palcami pojedyncza i dobrze odgraniczona zmiana, myolipoma – bardzo rzadki guz adipocytowy mogący pojawić się w przestrzeni zaotrzewnowej, myelolipoma (szpiczakotłuszczak) – łagodny guz nadnerczy, najczęściej stwierdzany u osób między 40. a 70. rokiem życia, tłuszczak z komórek wrzecionowatych – rozwija się głównie u mężczyzn w wieku 50-70 lat, najczęściej na karku, ale też w 25 proc. pojawia się na czole, policzkach i na powrózku nasiennym, tłuszczak wielopostaciowy – posiada drobne naczynia krwionośne oraz adiopocyty, zimowiak – tworzy się z brunatnej tkanki tłuszczowej, najczęściej stwierdzany u niemowląt, wymaga stałej obserwacji, lipoblastoma – przeważnie diagnozowany u niemowląt i kilkulatków (tu należy zachować czujność, różnicować go z tłuszczakomięsakiem, który jest nowotworem złośliwym), fibrolipoma (włókniakotłuszczak)- tłuszczak z widocznymi wiązkami dojrzałej tkanki włóknistej przechodzącej przez złogi tłuszczowe. Przyczyny powstawania tłuszczaków Nie można wskazać jednoznacznych powodów tworzenia się tłuszczaków. Można natomiast wyróżnić czynniki zwiększające ryzyko ich wystąpienia: predyspozycje genetyczne, związane z przypadkami nowotworów w najbliższej rodzinie, wiek pomiędzy 40. a 60. rokiem życia, blizny pooperacyjne, miejsca po ranach i przebytych urazach, rzadkie schorzenia: choroba Cowdena (zespół objawów charakteryzujący się występowaniem licznych ognisk łagodnych nowotworów), choroba Madelunga (zaburzenie metaboliczne, które najczęściej dotyczy mężczyzn w średnim wieku niestroniących od alkoholu), Dercuma (tzw. tłuszczakowatość bolesna najczęściej diagnozowana u kobiet z nadwagą i po menopauzie), zespół Gardnera (mnogie polipy w jelicie grubym), Diagnostyka tłuszczaka W celu zweryfikowania diagnozy postawionej podczas badania fizykalnego w zdecydowanej większości przypadków wystarczy badanie ultrasonograficzne (USG). W przypadkach wątpliwości diagnostycznych , weryfikacja rozpoznania może nastąpić w badaniu rezonansu magnetycznego (RM) lub tomografi komputerowej (TK) – szczególnie w przypadkach tłuszczaków położonych w głębokich strukturach ciała. European Society for Medical Oncology zaleca biopsję podskórnych guzów tkanki miękkiej >5 cm i nowotworów leżących głębiej (przy powięziach). Ocena histopatologiczna pozwala podjąć decyzję o usunięciu guza. Do jakiego lekarza z tłuszczakiem? Jesli zauważysz u siebie niepokojącą zmianę skrórną, w pierwszej kolejności najlepiej udać się do lekarza pierwszego kontaktu, który obejrzy zmianę i ewentualnie zleci badania lub skieruje do onnego specjalisty. Leczenie tłuszczaka Tłuszczaki raczej nie wymagają specjalistycznej terapii. Nie istnieją też leki czy suplementy specjalnie przeznaczone do ich leczenia. Kiedy jednak guzek staje się bolesny i tkliwy, lekarz może zadecydować o włączeniu środków uśmierzających przykre dolegliwości, jednakże najskuteczniejsze jest leczenie przyczynowe poprzez chirurgiczne usunięcie zmiany. Usuwanie tłuszczaka Kilka czynników decyduje o tym, czy tłuszczak zostanie zakwalifikowany przez lekarza do usunięcia w warunkach ambulatoryjnych: duży rozmiar tłuszczaka – ponad 5 cm średnicy, problem estetyczny, dyskomfort pacjenta, bolesność i tkliwość guzka, uciskanie przylegających nerwów i narządów. W celu usunięcia tłuszczaka może być zastosowany: Zabieg chirurgiczny w znieczuleniu miejscowym w gabinecie zabiegowym – po ostrzyknięciu miejsca zabiegu środkiem znieczulającym chirurg nacina skórę i rozwarstwia tkankę podskórną i usuwa guzek wraz z torebką . Operacja trwa około 20 minut, pacjent nie wymaga hospitalizacji i tego samego dnia może wrócić do domu. Zabieg chirurgiczny na sali zabiegowej w szpitalu – w przypadku dużych tłuszczaków ponad 5 cm średnicy, wielkość zmiany dyskwalifikuje od wycięcia ambulatoryjnego i zabieg powinien być wykonany w warunkach sali zabiegowej w szpitalu. Zabieg chirurgiczny w znieczuleniu ogólnym – jeżeli tłuszczak jest zlokalizowany w okolicach narządów wewnętrznych. Odsysanie tkanki tłuszczowej – liposukcja – może być wykonywana ze wskazań estetycznych, jednakże nie daje pewności co do radykalności zabiegu. Każdy zabieg usunięcia chirurgicznego pozostawia bliznę po nacięciu skóry. Usunięte tkanki podlegają weryfikacji mikroskopowej w celu wykluczenia obecności komórek złośliwych. Nawroty tłuszczaków na szczęście nie zdarzają się często, więc z reguły wycięcie guza z sukcesem kończy proces chorobowy. Żródła: Tłuszczaki – łagodne zmiany przerostowe tkanki tłuszczowej Tłuszczaki Czym są i jak powstają tłuszczaki? Tłuszczaki to nowotwory łagodne wywodzące się z tkanki tłuszczowej. Mają one charakter dobrze ograniczonego guza otoczonego torebką łącznotkankową, który jest wypełniony tkanką tłuszczową. Guzy te mają łagodny charakter, czyli nie mają zdolności naciekania poza torebkę łącznotkankową ani tworzenia przerzutów odległych. Nie stanowią wręcz zagrożenia dla zdrowia i życia. Tłuszczaki lokalizują się najczęściej w obrębie tkanki podskórnej, ale mogą również występować w innych lokalizacjach takich jak narządy miąższowe typu wątroba. Mogą występować zarówno pojedynczo jak i w formie tłuszczaków mnogich. Zazwyczaj pojawiają się u osób po 40 roku życia. Pomimo, że nie są groźnym schorzeniem, poprzez wzrastanie mogą stanowić istotny defekt kosmetyczny. Przyczyny powstawania tłuszczaków nie zostały jednoznacznie określone. Istnieje kilka teorii mogące tłumaczyć genezę tych nowotworów. Jedna z nich mówi o czynnikach genetycznych. Inna zaś przedstawia wersję, jakoby stany zapalne oraz cząsteczki wydzielane przez układ immunologiczny stymulują nadmierne podziały komórek tłuszczowych. Żadna z tych teorii nie została jednak potwierdzona. Pomimo braku jednoznacznych informacji tłumaczących dlaczego powstają tłuszczaki, wyodrębniono pewne czynniki ryzyka, których występowanie sprzyja tworzeniu się łagodnych guzów tłuszczowych. Należą do nich przede wszystkim wiek pomiędzy 40 a 60 rokiem życia, przebyty przez pacjenta lub członka jego rodziny nowotwór złośliwy, nadwaga, miejsce po urazie, a także obecność pewnych schorzeń, które same w sobie mogą predysponować do powstawania tłuszczaków. Należą do nich stosunkowo rzadkie zespoły chorobowe takie jak choroba Decruma, choroba Cowden, choroba Madelunga, czy zespół Gardnera. Jakie są rodzaje tłuszczaków? Tłuszczaki są guzami charakteryzującymi się różnorodną budową histopatologiczną. Na podstawie tych różnic wyróżniono kilka rodzajów tłuszczaków, z których najpopularniejsze przedstawiono poniżej: Naczyniakotłuszczak – jest to guz tłuszczowy, w obrębie którego występuje duża ilość naczyń krwionośnych. Zimowiak – jest to bardzo rzadko spotykany rodzaj tłuszczaka, występujący głównie u niemowląt. Tłuszczak – bardzo dobrze odgraniczony guz, ubogonaczyniowy, pojedynczy. Lipoblastoma – jest to rodzaj tłuszczaka występujący przede wszystkim u małych dzieci oraz niemowląt. Pomimo swojego łagodnego charakteru, wymaga różnicowania z tłuszczakomięsakiem, który z kolei jest bardzo złośliwym nowotworem. Mięśniakotłuszczak – łagodny, dobrze odgraniczony guz, zbudowany z tkanki tłuszczowej oraz mięśniowej. Myelolipoma – guz zbudowany z tkanki tłuszczowej oraz tkanki szpiku kostnego. Tłuszczak z komórek wrzecionowatych, tłuszczak wielopostaciowy – zmiana posiadająca liczne komórki tłuszczowe oraz niewielką ilość drobnych naczyń krwionośnych. Jak się objawiają tłuszczaki? Podstawowym objawem tłuszczaka zlokalizowanego w tkance podskórnej jest obecność dobrze wyczuwalnego, miękkiego, niebolesnego guza. Zmiana jest ruchoma zarówno względem skóry, jak i podłoża. Pod wpływem ucisku na chwilę ulega odkształceniu. Charakteryzuje się powolnym wzrostem, mogąc osiągać rozmiary nawet do kilkunastu kilometrów oraz wagę do kilku kilogramów. Oczywiście do takich sytuacji dochodzi w przypadku braku odpowiedniego leczenia. Zazwyczaj nie towarzyszą jej objawy ogólne takie jak gorączka, ból, poty nocne czy ubytek masy ciała. Dużo bardziej skomplikowana jest symptomatologia tłuszczaków występujących narządowo. W zależności od lokalizacji mogą występować takie objawy jak niedokrwistość, nadciśnienie tętnicze, żółtaczka, upośledzenie funkcjonowania nerek, zaburzenia krzepnięcia, obrzęki obwodowe, zaburzenia oddychania i inne. Bardzo ważne jest, aby zauważając zmianę budzącą podejrzenie tłuszczaka skonsultować się z lekarzem. W znakomitej większości przypadków rozpoznanie możliwe jest do postawienia na podstawie obrazu klinicznego. W przypadkach wątpliwych wykonuje się przezskórne USG zmiany, a w sytuacji dalszych wątpliwości pobiera się biopsję chirurgiczną i ostateczną diagnozę stawia się na podstawie badania histopatologicznego. Jak się leczy tłuszczaki? Podstawową metodą leczenia tłuszczaków jest zabieg chirurgiczny. W przypadku pojedynczego tłuszczaka jest on wykonywany w znieczuleniu miejscowym, w przypadku tłuszczaków mnogich konieczne jest zastosowanie leczenia ogólnego. Zabieg polega na nacięciu tkanek i usunięciu guza wraz z torebką łącznotkankową, a następnie zaszyciu rany. Usunięty guz obowiązkowo poddawany jest badaniu histopatologicznemu mającemu na celu ustalenie z całą pewnością rozpoznania, co umożliwia zakończenie procesu leczenia tego schorzenia. Innym sposobem leczenia tłuszczaków jest ostrzykiwanie zmiany steroidami. Leki podawane są w zastrzykach bezpośrednio do guza, powodując stopniowe zmniejszanie jego rozmiarów. Metoda ta ma jednak dwie podstawowe wady. Po pierwsze nie daje możliwości całkowitego usunięcia tłuszczaka, a jedynie zmniejsza jego rozmiary. Po drugie nie ma możliwości wykonania badania histopatologicznego. Jednakże również współczesna medycyna estetyczna daje możliwości raczenia sobie z tym schorzeniem. Metodą proponowaną przez tę dziedzinę medycyny jest liposukcja laserowa. Zalecana jest szczególnie u osób posiadających mnogie, wieloguzkowe zmiany, a na przykład istnieją u nich przeciwwskazania do znieczulenia ogólnego. W czasie zabiegu lekarz umieszcza niewielkich rozmiarów sondę w okolicy tłuszczaka. Zadaniem sondy jest odessanie tkanki tłuszczowej z wnętrza guza. Następnie specjalną kaniulą usuwa się torebkę łącznotkankową opróżnioną z tłuszczu. Dodatkową zaletą tej metody jest to, iż nie pozostawia ona blizn. Urządzeniem, które bezboleśnie wykonuje liposukcję laserową jest Lipolife. Czy są sposoby zapobiegania powstawaniu tłuszczaków? Tak naprawdę, biorąc pod uwagę potencjalne mechanizmy powstawania tłuszczaków oraz czynniki ryzyka ich wystąpienia, praktycznie nie ma możliwości profilaktyki pojawienia się tłuszczaków. Jedyny czynnik ryzyka, któremu możemy przeciwdziałać to unikanie urazów. Dlatego bardzo ważna jest samoświadomość i obserwacja własnego ciała tak, aby w przypadku zaobserwowania podejrzanych zmian jak najszybciej zgłosić się do lekarza. Jest to o tyle istotne, że sami nie jesteśmy w stanie określić, czy mamy do czynienia z łagodnym tłuszczakiem, czy może z tłuszczakomięsakiem, który jest nowotworem o wysokim stopniu złośliwości. Tłuszczak Tłuszczak jest rosnącą pod skórą masą, która najczęściej przybiera postać guza. Zalicza się on do tak zwanej grupy nowotworów niezłośliwych. Nie stanowi zagrożenia dla życia, stąd nie należy się go obawiać, jednakże może stanowić problem natury estetycznej i wpływać na nasz dyskomfort psychiczny, powodując kompleksy. Czym jest tłuszczak i jakie są objawy? Występujący pojedynczo bądź w skupiskach, tłuszczak jest dolegliwością, na którą najczęściej narażone są osoby między 40, a 60 rokiem życia, chociaż może pojawić się także u ludzi zarówno młodszych, jak i starszych. Najczęściej występuje na brzuchu, placach, rękach, pośladkach, a także na policzkach. Może on również występować na narządach wewnętrznych i wówczas może sprawiać problemy zdrowotne. Tłuszczak jest zbudowany z torebki łącznotkankowej, w której zbiera się tłuszcz i przyjmuje formę przesuwalnego, miękkiego guza umieszczonego pod skórą. Tłuszczak rośnie bardzo powoli i może osiągać wielkość od kilku milimetrów, do nawet kilkunastu centymetrów. Skóra w miejscu jego występowania wygląda normalnie, nie jest ani zaczerwieniona, ani się nie łuszczy, natomiast w momencie przyciśnięcia tłuszczak chwilowo się odkształca, nie powodując przy tym bólu. Przyczyny występowania wspomnianego guza nie są do końca znane. Najczęściej przyjmuje się, iż tłuszczak powstaje w związku z predyspozycjami genetycznymi lub pod wpływem stanów zapalnych i cząstek wydzielanych przez układ immunologiczny, które odpowiadają za pobudzenie do wzrostu adipocytów, czyli komórek syntetyzujących i magazynujących tłuszcz w organizmie. Istnieje kilka czynników, które mogą zwiększać ryzyko pojawienia się tłuszczaka: wiek – najbardziej narażone są osoby w przedziale wiekowym 40-60 lat, predyspozycje genetyczne – występowania tłuszczaka u członków rodziny zwiększa ryzyko jego pojawienia, nadwaga – guz częściej występuje u osób z nadwagą, urazy i rany – często występuje w miejscach po przebytych urazach lub posiadanych ranach, choroba Decruma, choroba Cowdena, choroba Madelunga lub zespół Gardnera – schorzenia te sprzyjają rozwijaniu się tłuszczaka. Jakie są rodzaje tłuszczaków? Wyodrębniono kilka różnych rodzajów tłuszczaka. Najczęściej występujące to: angiolipoma – otoczony jest tkanką łącznotkankową, natomiast w badaniu mikroskopowym zauważalne są liczne naczynia krwionośne zimowiak – najczęściej spotykany u małych dzieci lipoma – odgraniczona, pojedyncza zmiana, którą łatwo da się wyczuć palcem, lipoblastoma – spotykany głównie u niemowląt i małych dzieci. Należy zwrócić specjalną uwagę, aby odróżnić go od tłuszczakomięsaka będącego nowotworem złośliwym myolipoma – przyjmuje charakter wyraźnie odgraniczony i nie stanowi zagrożenia w postaci zezłośliwienia myelolipoma – rodzaj guza, który zbudowany jest z tkanki tłuszczowej oraz tkanki szpikowej, jednakże nie posiada on skłonności do zezłośliwienia tłuszczak z komórek wrzecionowatych oraz tłuszczak wielopostaciowy – zmiany niezłośliwe, które posiadają drobne naczynia krwionośne oraz adiopocyty Leczenie tłuszczaka W momencie zaobserwowania u siebie zmian, które przypominają tłuszczaka, powinniśmy udać się do lekarza. Zazwyczaj rozpoznania dokonuje się poprzez badanie fizykalne, co pozwoli nam utwierdzić się w tym, iż zmiana jest niezłośliwa. Ten rodzaj guza nie wymaga leczenia, jednakże jest on często usuwany ze względów estetycznych. Najczęściej tłuszczaka usuwa się metodami, takimi jak: chirurgiczne wycięcie tłuszczaka – jest to najczęściej stosowana metoda w przypadku występowania tej dolegliwości. W trakcie zabiegu lekarz nacina tkanki, z których usuwa zmianę wraz z torebką łącznotkankową. W przypadku pojedynczego tłuszczaka zabieg odbywa się w znieczuleniu miejscowych, natomiast gdy występuje skupisko guzów (tzw. tłuszczaki mnogie) stosuje się znieczulenie ogólne. liposukcja – zalecana osobom, u których występują tłuszczaki mnogie. Poprzez niewielkie nacięcie odsysa się tłuszcz przy pomocy specjalnej sondy. Następnie, lekarz usuwa torebkę łącznotkankową. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym. Ostrzykiwanie zmiany chorobowej sterydami – lek, w formie zastrzyków, podawany jest do wnętrza guza powodując jego zmniejszanie się. Metoda ta nie powoduje całkowitego usunięcia tłuszczaka, a jedynie jego znaczne zmniejszenie. Dodatkowo w przypadku tego rodzaju terapii, lekarz nie ma możliwości wykonania badania histopatologicznego, które służy potwierdzeniu rozpoznania i braku zmian o charakterze złośliwym. Tłuszczak (lipoma) jest najczęstszym łagodnym nowotworem tkanek miękkich pochodzenia mezenchymalnego. Według szacunków, tłuszczaki podskórne stanowią od 25% do 50% wszystkich nowotworów tkanek miękkich. Zmiany są dobrze odgraniczone, zbudowane z dojrzałych komórek tłuszczowych (adipocytów), zwykle powstają w tkance podskórnej tułowia, obręczy barkowej, kończyny górnej i szyi. Mogą rozwijać się też w warstwach głębszych powłok: w mięśniach szkieletowych lub przestrzeni zaotrzewnowej. Guzy zwykle są niebolesne, otoczone cienką włóknistą torebką, w przekroju żółtawe z uwidocznionymi naczyniami. Mają wiele podtypów histologicznych, np. angiolipoma, fibrolipoma, pleomorphic lipoma. Tłuszczaki są miękkie, przesuwalne względem podłoża, a okrywająca je skóra nie wykazuje zmian. Mogą występować pojedynczo (najczęściej), ale istnieją też postaci mnogie (tzw. lipomatozy). Mnogie tłuszczaki stwierdza się w 5%–10% przypadkach; zwykle związane są z rodzinną lipomatozą lub innymi zaburzeniami genetycznymi . Tłuszczaki mogą wystąpić w każdym wieku, ale w większości przypadków rozwijają się między czwartą a szóstą dekadą życia. Zmiany występują równie często u obu płci, z niewielką przewagą mężczyzn. Zwykle rosną wolno, osiągając 2–3 centymetrową średnicę, w niektórych przypadkach mogą jednak przekraczać 10 centymetrów i ważyć więcej niż 1000 gram (tzw. „tłuszczaki olbrzymie”). Rozpoznanie opiera się z reguły na obrazie klinicznym. W przypadku wątpliwości w różnicowaniu pomocna bywa ultrasonografia. Tłuszczak rozwija się na skutek przerostu tkanki tłuszczowej. Uważa się, że ten łagodny guz powstaje z komórek pierwotnych (a nie z dojrzałych adipocytów), które dopiero w wyniku wieloetapowego procesu przekształcają się w dojrzałe komórki tłuszczowe. Dlatego rozmiar tłuszczaków może zwiększać się wraz ze wzrostem masy ciała (gromadzeniem tkanki tłuszczowej), ale spadek wagi nie prowadzi do ich zmniejszenia. Dokładna patofizjologia tłuszczaków pozostaje niejasna, jednak wyniki badań wskazują na genetyczne podłoże zmian (2%–3% pacjentów ma wiele zmian dziedziczonych rodzinnie; istnieją też zespoły genetyczne, w których tłuszczaki są objawem klinicznym). Zidentyfikowano także kilka nieprawidłowości cytogenetycznych, np. aberracje regionu chromosomu 12q13-15 (65% przypadków). Ale w przypadku pojedynczych tłuszczaków prawdopodobną przyczyną wydaje się być uraz, który może indukować uwalnianie cytokin i stymulować różnicowanie preadipocytów do dojrzałych adipocytów. Wśród czynników predysponujących do rozwoju zmian wymienia się ponadto nadużywanie alkoholu, choroby wątroby oraz nietolerancję glukozy. Częstość występowania tłuszczaków jest także większa u pacjentów z otyłością, hiperlipidemią i cukrzycą. Mnogie tłuszczaki mogą być przejawem następujących zespołów: Zespół Proteusza (mutacje onkogenu AKT1 lub sporadycznie mutacje antyonkogenu PTEN) przejawia się przerostem skóry, tkanki podskórnej, naczyń, kości i mięśni. Rodzinna mnoga tłuszczakowatość (dziedziczenie autosomalne dominujące): choroba objawia się nadmiernym rozrostem tkanki tłuszczowej – obecnością otorbionych, ruchomych w stosunku do podłoża i dobrze ograniczonych zmian, zlokalizowanych na przedramionach, podudziach, szyi, barkach. Choroba ujawnia się najczęściej ok. 30. roku życia. Choroba Madelunga, łagodna symetryczna tłuszczakowatość (BSL) choroba metaboliczna przebiegająca z nadmiernym, symetrycznym odkładaniem się nieotorebkowanych mas tłuszczakowatych w różnych lokalizacjach; najczęściej dotyczy mężczyzn w średnim wieku długotrwale nadużywających alkoholu. U kilku chorych zidentyfikowano mutacje w genie kodującym tRNA lizyny. Choroba Dercuma (tłuszczakowatość bolesna): obecność wielu bolesnych tłuszczaków w tkance podskórnej, zwłaszcza na tułowiu i kończynach, najczęściej dotyka kobiety po menopauzie cierpiące z powodu zaburzeń emocjonalnych. Zespół Gardnera (związany z mutacją genu supresorowego APC), zespół Cowden (mutacja antyonkogenu PTEN) i zespół Bannayana-Rileya-Ruvalcaby (mutacja w genie PTEN w locus – mutacje dziedziczone są autosomalnie dominująco (wystarczy odziedziczyć tylko jedną kopię (mutację) zmienionego genu, by ujawniła się choroba. Leczeniem z wyboru jest chirurgiczne wycięcie zmiany. Najczęściej zabieg polega na wycięciu tłuszczaka w całości wraz z torebką, co umożliwia dokładną ocenę mikroskopową preparatu pozabiegowego. Zabieg radyklany obarczony jest niskim ryzykiem nawrotu. Liposukcja rzadko rekomendowana jest do leczenia tłuszczaków – to zabieg nieradykalny, związany z ryzykiem nawrotu. Radykalność ma szczególne znaczenie w przypadku guzów szybko rosnących, obarczonych ryzykiem transformacji złośliwej w guz typu liposarcoma (rzadko). Małe tłuszczaki usuwa się zwykle bez większych trudności. Duże zmiany mogą wymagać zabiegów rozleglejszych. W niektórych przypadkach rozważa się technikę kombinowaną liposukcji z usunięciem torebki. Większość guzów w warstwie podskórnej nie wymaga leczenia. Zmiany mogą być usuwane ze względów estetycznych. W przypadku wątpliwości diagnostycznych guz wymaga wycięcia z następowym badaniem histopatologicznym. Wycięcie lecznicze wykonuje się w przypadku tłuszczaków objawowych ­– gdy są źródłem dolegliwości: stają się bolesne, gwałtownie rosną, upośledzają funkcję ruchową. W tłuszczakach mogą znajdować się elementy typowe dla innych tkanek, np. tkanki włóknistej (fibrolipoma), naczyniowej (angiolipoma). Jeśli guz nacieka sąsiednie struktury (powięź, mięśnie) wymaga pogłębionej diagnostyki przedzabiegowej w celu różnicowania z mięsakiem (liposarcoma). Według wytycznych European Society for Medical Oncology, biopsji wymagają guzy w warstwie podskórnej > 5 cm lub guzy leżące głębiej (przypowięziowo). Oznacza to, że po rozpoznaniu tłuszczaka w warstwie podskórnej na podstawie obrazu klinicznego wykonuje się badanie USG. Gdy obraz radiologiczny zgadza się z obrazem klinicznym, tłuszczak ma typową podskórną lokalizację, a jego rozmiar nie przekracza 5 cm – guz można wyciąć. Zmiana słabo odgraniczona, o szybkim wzroście lub większa niż 5 cm przed wycięciem wymaga wykonania biopsji gruboigłowej lub otwartej biopsji wycinkowej, nawet jeśli badanie ultrasonograficzne wskazuje na tłuszczaka. W przypadku nietypowej lokalizacji guza, większych rozmiarów, wątpliwego rozpoznania, objawów neurologicznych – konieczne bywa wykonanie tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego. Usunięcie zmiany wykonuje się w znieczuleniu miejscowym (zwykle 0,2% lidokainą z adrenaliną). Linię cięcia prowadzi się najczęściej zgodnie z liniami skóry. Za pomocą kleszczyków hemostatycznych lub nożyczek chirurgicznych zmiana jest wypreparowywana od otaczających tkanek. Tłuszczak nieotoczony torebką, która określa granice guza, może wymagać usunięcia całej luźno ułożonej tkanki tłuszczowej w miejscu zmiany. Krwawienie w trakcie zabiegu jest niewielkie. Po założeniu szwów pacjent może wrócić do domu. Wycięta tkanka przekazywana jest do badania histopatologicznego. Tłuszczaki. Dlaczego powstają i jak je leczyć? Tłuszczaki mają formę guza, który jest zbudowany z torebki łącznotkankowej. W środku są wypełnione tłuszczem przez co charakterystycznie odstają. Mogą występować pojedynczo lub w większej ilości – wtedy określa się je jako tłuszczaki mnogie. Jednak pojawienie się kilku guzów jest rzadkie i zazwyczaj świadczy o towarzyszącej temu chorobie np. nerwiakowłókniakowatości, zespole Gardnera lub Proteusa. Tłuszczaki mają wypukły i zazwyczaj owalny lub podłużny kształt. Niektóre z nich mogą mieć kilka milimetrów szerokości, a inne nawet kilka centymetrów. Wszystkie mają ten sam kolor co skóra, przez co na początku bardzo trudno je zauważyć. Z czasem jednak coraz bardziej odznaczają się na ciele, przez co wiele osób zaczyna się ich wstydzić i zasłaniać je [1]. Najczęściej tłuszczaki tworzą się w tkance podskórnej, ale mogą pojawić się także na narządach wewnętrznych, np. na wątrobie. W większości przypadków nie dają żadnych objawów bólowych, jeśli nie podrażnisz ich np. poprzez zakładanie ciasnych ubrań lub doznanie urazu. Pacjenci czasami skarżą się na dyskomfort związany z uciskaniem guzów na okoliczne tkanki. Jednak brak dotkliwego bólu nie oznacza, że nie wpływają negatywnie na funkcjonowanie organizmu. Tłuszczakom mogą towarzyszyć: niedokrwistość, żółtaczka, nieprawidłowości w funkcjonowaniu nerek, nadciśnienie tętnicze oraz problemy z oddychaniem. Jakie są przyczyny powstawania tłuszczaków? Tłuszczaki występują u 1% społeczeństwa. Zazwyczaj dotykają osoby między 40. a 60. rokiem życia. Rzadko pojawiają się u dzieci, co jednak nie oznacza, że nie jest to niemożliwe. Wielu lekarzy podkreśla, że przyczyny powstawania tłuszczaków nie są do końca znane. Mimo to w wyniku obserwacji chorych oraz analizowania ich historii możliwe było ustalenie czynników, które mogą wpływać na ich pojawianie się. Są to: wiek pacjenta, chorowanie w przeszłości na inny nowotwór, choroby determinujące powstawanie tłuszczaków, takie jak zespół Gardena i choroby Madelunga, Cowdena lub Dercuma, nadwaga lub otyłość, przebyte urazy. Wielu specjalistów wskazuje, że ryzyko wystąpienia tłuszczaków zależy również od predyspozycji genetycznych. Według nich prawdopodobieństwo zachorowania na nowotwór wzrasta, jeśli na nowotwór cierpieli inni członkowie rodziny [2]. Jak przebiega diagnozowanie tłuszczaków? Tłuszczaki mogą rozwijać się w wielu miejscach na ciele, np. na ramionach, brzuchu, klatce piersiowej, karku lub brzuchu. Łatwo je zauważyć np. podczas codziennej pielęgnacji. Problem pojawia się, jeśli takie guzy rozwijają się np. na plecach. Zdarza się, że wiele osób bardzo długo o nich nie wie, bo zwyczajnie ich nie widzi. Dlatego warto regularnie oglądać swoje ciało, np. w lustrze [3]. Jeśli zauważyłeś niepokojącą zmianę na swoim ciele, niezwłocznie umów się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, który określi jej charakter oraz zleci niezbędne badania. Diagnozę tłuszczaka rozpoczyna się zazwyczaj od badania palpacyjnego. Jeśli guz pod dotykiem jest miękki, ruchomy względem podłoża i odkształca się, ale nie powoduje bólu, lekarz może zlecić przeprowadzenie badania ultrasonograficznego w celu potwierdzenia charakteru zmiany. USG pozwala na obejrzenie guza pod skórą oraz ocenę tkanek wokół niego. Na podstawie uzyskanych informacji podejmuje się decyzję o dalszym postępowaniu [4]. Jak leczyć tłuszczaki? Większości tłuszczaków nie trzeba leczyć. Wystarczy wyłącznie ich regularna obserwacja. Jednak jeśli guzy zaczynają przeszkadzać w codziennym funkcjonowaniu, stają się widocznym defektem kosmetycznym lub utrudniają pracę narządów wewnętrznych, należy je usunąć. Jeśli zmiana jest niewielka można zastosować liposukcję- tłuszcz jest odsysany, a torebka łącznotkankowa endoskopowo usuwana. Najczęściej jednak wykonuje się zabieg operacyjny, który polega na wycięciu zmiany razem z całą torebką łącznotkankową. Pozostawia on jedynie niewielkie blizny, dlatego można go przeprowadzić nawet w widocznych miejscach. Warto pamiętać, że choć nie możesz zapobiec rozwijaniu się tłuszczaków, ich pojawienie się nie musi oznaczać wyroku. Gdy przekroczymy pewną datę naszego życiowego kalendarza, skóra zaczyna poddawać się działaniom prawa grawitacji i pomału opadać. Z czasem na skórze, po obu stronach twarzy, powstają zgrubienia – tzw. torebki tłuszczowe, potocznie zwane „chomikami”. Chomiki to przypadłość większości kobiet po 50. ale zdarza się ona czasem wcześniej, co może mieć podłoże genetyczne lub być związane z otyłością. Współczesna medycyna estetyczna pozwala na niwelowanie tych problemów, które zwyczajnie postarzają naszą twarz. Kwas hialuronowy Jednym z rozwiązań na pozbycie się chomików jest zastosowanie wypełniacza, czyli kwasu hialuronowego. Kwas hialuronowy to naturalny mukopolisacharyd, organiczny związek chemiczny, który nasz organizm produkuje samoistnie. Wraz z wiekiem organizm wytwarza coraz mniej kwasu hialuronowego, czego konsekwencją jest wiotczenie skóry i powstawanie zmarszczek. Dzięki zabiegowi polegającemu na wstrzykiwaniu kwas hialuronowego nieusieciowanego pod skórkę, poprawia się jej gęstość, nawilżenie i elastyczność. Pierwsze efekty zabiegu widoczne są natychmiast, a pełny rezultat ujawnia się stopniowo do około 1 miesiąca, utrzymuje się od 1 do 2 lat. Koniecznie przeczytaj: Nici Inną propozycją są nici, które są podawane pod skórę właściwą, gdzie dochodzi do jej bardzo silnej symulacji. Nici tworzą swoisty stelaż. Z czasem wokół nici powstają usztywnienia z naszych własnych włókien kolagenowych, natomiast same nici się rozpuszczają po około 6 miesiącach, ale własny „stelaż” pozostaje. Zachęcamy do przeczytania naszego wywiadu z ekspertem: Czy za pomocą nici podniesiemy owal twarzy poznaj wszystkie fakty na temat nici Lipoliza Lipoliza laserowa to zabieg wykorzystujący zaawansowaną technologię laserową do likwidacji nadmiaru tkanki tłuszczowej. Końcówka lasera, która wprowadzana jest przez niewielkie nacięcia w skórze, rozbija komórki tłuszczowe. Ciepło generowane podczas zabiegu, oprócz redukcji tkanki tłuszczowej, wpływa na powstawanie nowych włókien kolagenowych, co pozwala na poprawę elastyczności i sprężystości skóry. Lipoliza iniekcyjna polega natomiast na wstrzyknięciu pod skórę specjalnego preparatu, którego zadaniem jest rozbicie tłuszczu w komórkach. W składzie preparatu znajdują się sól, lecytyna, a takżę biomimetyczne peptydy. Pod ich wpływem komórki tłuszczowe, z których składają się nie tylko tzw. chomiki, ale i podbródek, już około miesiąc po zabiegu znikają. Ilość zabiegów jest uzależniona od grubości i rozmiarów fałd po bokach twarzy. Warto dodać, że zniszczone komórki są następnie wydalane z organizmu, a efekty są widoczne już po pierwszym zabiegu. Mezoterapia Mezoterapia igłowa narodziła się we Francji w latach 50, ale korzeniami sięga 2 tysięcy lat wstecz. Zabieg mezoterapii igłowej polega na wstrzykiwaniu składników aktywnych w głębokie warstwy skóry. Duża popularność tej metody wynika bowiem z bardzo wysokiej skuteczności i efektywnego działania. Dla osób w każdym wieku mezoterapia jest leczeniem i profilaktyką dalszego starzenia się skóry, bowiem odżywia, poprawia jej napięcie i elastyczność. Więcej na temat mezoterapii dowiesz się z artykułu: Mezoterapia igłowa czy bezigłowa , którą wybrać. Osocze bogatopłytkowe Jeszcze inną metodą przywracającą skórze elastyczność są nowoczesne i bardzo zaawansowane technologicznie zabiegi z własnych komórek macierzystych pacjenta. To dzięki nim najskuteczniej wypełnimy ubytki podskórne, które są jedną z przyczyn „opadania” twarzy. Osocze bogatopłytkowe (zobacz także: Osocze bogatopłytkowe w czym tkwi sekret) jest substancją otrzymywaną z własnej krwi pacjenta. Stymuluje komórki macierzyste do namnażania oraz pobudza fibroblasty do ich głównego działania, czyli produkcji nowego kolagenu. Co ważne terapia z wykorzystaniem osocza bogatopłytkowego jest idealnym rozwiązaniem dla osób, które poszukują naturalnych produktów lub nie mogą poddać się innym zabiegom ze względu na występujące reakcje uczuleniowe na inne preparaty. Może Cię także zainteresować: Zabiegi łączone, czyli karboksyterapia z osoczem bogatopłytkowym jakich efektów możemy się spodziewać i w czym pomaga odpowiada dr Ewa Rybicka Zobacz inne wpisy Medycyna Estetyczna Czy kwas hialuronowy podniesie opadającą końcówkę nosa Czy kwas hialuronowy podniesie opadającą końcówkę nosa Kwas hialuronowyto jeden z najpopularniejszych preparatów wykorzystywanych obecnie w zabiegach medycyny estetycznej. Ze względu na swoje właściwości odmładzające od wielu lat, cieszy się niesłabnącą popularnością na całym świecie. Ale czy kwas hialuronowy podniesie opadającą końcówkę nosa? kwas hialuronowy charakterystyka Kwas [...] 22 marca Medycyna Estetyczna Zabiegi medycyny estetycznej na wiosnę Zabiegi medycyny estetycznej na wiosnę Zima to bardzo trudny czas do pielęgnacji skóry. Niskie temperatury, wiatr, a także suche powietrze w ogrzewanych pomieszczeniach, powodują, że skóra staje się sucha, matowa, szorstka. Bardziej niż zwykle traci nawilżenie i elastyczność. U niektórych osób pojawiają się rozszerzone naczynia [...] 19 marca Medycyna Estetyczna Jakie zabiegi pod oczy dla 30-latki? Jakie zabiegi pod oczy dla 30-latki? Skóra wokół oczu dość szybko zaczyna się starzeć, ponieważ jest bardzo cienka i praktycznie pozbawiona tkanki tłuszczowej. U wielu pań po 30 roku życia skóra pod oczami starzeje się dużo szybciej niż u rówieśniczek. Jest sucha, pergaminowa, a zmarszczki są [...] 6 marca Sprawdź nasz kolejny tekst Jak powinno wyglądać codziennie oczyszczanie twarzy Skóra dzięki nieustannej odnowie potrafi chronić nasz organizm przed ciepłem i zimnem, urazami mechanicznymi, chemicznymi i fizycznymi, przed drobnoustrojami chorobotwórczymi itp. Ale skóra twarzy jest także bezlitosna, bowiem prędzej czy później odzwierciedla wszystkie nasze grzeszki i zaniedbania. Kluczowym elementem prawidłowej pielęgnacji skóry twarzy jest codzienne oczyszczanie, zarówno poranne, jak i wieczorne. Oczyszczanie skóry twarzy to najskuteczniejszy sposób na usuwanie martwych komórek naskórka, nadmiaru sebum, kurzu i brudu, a także makijażu. Oczyszczanie uwalnia skórę od wszystkiego, co może ją oblepiać, otwiera pory i pozwala jej oddychać. Poranne oczyszczanie Dlaczego jest niezbędne? Z uwagi na to, że podczas nocy – niezależnie od typu cery jaką posiadasz – skóra wytwarza sebum. Doskonale wiedzą o tym posiadaczki cery mieszanej i tłustej (przeczytaj: pielęgnacja cery tłustej – sekret tkwi w szczegółach). Musimy zatem usunąć sebum, aby przygotować skórę do aplikację produktów do dziennej pielęgnacji. O poranku wystarczy delikatnie przetrzeć skórę mleczkiem lub użyć pianki czy żelu, a następnie przetrzeć skórę tonikiem. Jeżeli bardzo się spieszymy, wystarczy gdy przetrzemy skórę tonikiem lub płynem micelarnym, a następnie nałożymy krem na dzień. Wieczorny demakijaż Wieczorne oczyszczanie to czynność, której nie powinnyśmy zaniedbywać i zawsze znaleźć kilka minut, by usunąć wszystko, co zgromadziło się na skórze w ciągu dnia. Niezależnie od tego czy nakładasz na dzień make-up, czy nie – demakijaż jest konieczny. Brak demakijażu powoduje, że w ciągu nocy na naszej skórze pozostają resztki kosmetyków, a także brud, pot i sebum. W efekcie takich zaniedbań nasza skóra straci blask, stanie się szorstka i matowa, będą zatykać się pory. To również może skutkować tym, że obciążona skóra nie będzie mogła swobodnie „oddychać”, a w rezultacie powstaną zaskórniki i krostki. Kiedy śpimy nie tylko nasz organizm ulega regeneracji, ale również skóra. W tym czasie usuwane są z niej zanieczyszczenia, napina się i staje się bardziej ukrwiona. Skóra jest najbardziej podatna na regenerację przed godziną 24:00, dlatego warto położyć się spać jeszcze przed północą, najlepiej około godziny 22:00. Około północy skóra zaczyna oczyszczanie z toksyn, które są wyrzucane do układu limfatycznego, a później usuwane z organizmu. Temperatura w pomieszczeniu, w którym śpimy nie powinna być zbyt wysoka. Trzeba mieć na uwadze to, że sama woda nie oczyści twarzy. Konieczne jest zastosowanie preparatu, który wiąże się z brudem i usuwa delikatnie ze skóry. Do oczyszczania twarzy należy wybierać produkty o delikatnym działaniu. Częste mycie twarzy za pomocą zwykłych mydeł lub agresywnych detergentów może osłabić funkcję ochronna skóry. Codzienne oczyszczanie twarzy czyli oczyszczanie krok po kroku Demakijaż oczu Warto używać kosmetyku przeznaczonego specjalnie do tego celu – najlepiej płynu do demakijażu lub wody micelarnej. Płatek nasączony danym preparatem należy przyłożyć do powieki i poczekać chwilę, aby tusz i cienie się rozpuściły. Następnie płatek przesuwamy od zewnętrznego do wewnętrznego kącika oka. Czynność powtarzamy do momentu, aż kolejny płatek będzie zupełnie czysty. Oczyszczanie skóry Mleczko nakładamy palcami bezpośrednio na twarz i delikatnie masujemy. Możemy też oczyścić skórę za pomocą płatków kosmetycznych. Czynność powtarzamy do momentu, aż kolejny płatek będzie zupełnie czysty. Może się nam wydawać, że skóra jest już czysta, ale samym mleczkiem nigdy nie oczyścimy skóry dokładnie. Następnie skórę należy umyć za pomocą żelu lub pianki w połączeniu z wodą. Po chwili lekkiego masowania, zmywamy twarz wodą. Użycie wody jest bezpieczne, jeżeli nie pominiemy następnego etapu. Ogólna zasada jest taka, że do suchej skóry lepiej używać mleczka. Dzięki temu własne lipidy skóry pozostaną nienaruszone, a skóra zachowa swoją naturalną równowagę. Żel natomiast jest idealny do oczyszczania skóry normalnej lub mieszanej. Tonizowanie Ostatnim etapem demakijażu jest lekkie przetarcie twarzy odpowiednio dopasowanym do naszej cery tonikiem lub płynem micelarnym (przeczytaj również: Dlaczego warto używać płynu micelarnego). Tonik/płyn micelarny aplikujemy za pomocą wacików kosmetycznych. Tonik czy ostatnio bardzo popularny płyn micelarny to produkty niezbędny dla prawidłowego oczyszczenia skóry. Poprawiają one między innymi optymalną równowagę skóry dzięki przywróceniu jej odpowiedniego pH, a także odświeżają skórę. Nawilżanie/odżywianie skóry twarzy Oczyszczona skóra jest gotowa na przyjęcie kremu pielęgnacyjnego odpowiedniego do naszych potrzeb. Wiadome jest, że ludzka skóra posiada zdolność do ciągłej regeneracji. Musimy jednak pamiętać, że wraz z upływem czasu procesy zachodzące w jej obrębie przebiegają coraz wolniej i na jej wyglądzie odbije się w jaki sposób się o nią troszczyłyśmy. Zobacz inne wpisy Uroda Kolejność nakładania kosmetyków na twarz – co po kolei Kolejność nakładania kosmetyków na twarz – co po kolei Wiele z nas posiada w swoich toaletkach, szafkach czy szufladach znaczne ilości kosmetyków do pielęgnacji twarzy i ciała. Krem pod oczy, serum, olejek, krem nawilżający, krem ujędrniający, mleczko, tonik, itp. Aby poszczególne preparaty prawidłowo spełniły swoją rolę, ważna jest kolejność [...] 8 kwietnia Uroda Cera sucha – pielęgnacja domowa i zabiegi kosmetyczne Cera sucha – pielęgnacja domowa i zabiegi kosmetyczne Cera sucha jest wymagającym typem skóry. Ze względu na to, że tkanka łączna tego rodzaju skóry jest słaba, dość szybko pojawiają się na niej pierwsze zmarszczki. Jak prawidłowo dbać o cerę suchą, jakich kosmetyków używać i jakie zabiegi stosować? Cera [...] 6 grudnia Uroda Pielęgnacja cery w samolocie Pielęgnacja cery w samolocie Nie lubisz latać samolotem? Twoja skóra również! Jednak i z jednej i z drugiej sytuacji można znaleźć wyjście. Problem aerodromofobii zostawimy specjalistom z zakresu psychologii my przedstawimy Wam garść porad z zakresu zdrowia i urody! Czy widziałyście kiedykolwiek zdjęcia top [...] 16 września Sprawdź nasz kolejny tekst 5 sposobów, które opóźnią powstawanie zmarszczek Lepiej zapobiegać niż leczyć, prawda stara jak świat. Jednak ciężko wdrożyć ją w życie, bo wymaga od nas konsekwencji i uporu. Efekty nie zawsze przychodzą od razu, czasem potrzeba długich miesięcy by zobaczyć zmiany…lub ich brak! Dziś przychodzimy do Was z pięcioma patentami, które zapobiegają powstawaniu zmarszczek. W wieku dwudziestu paru lat raczej nie myśli się o zmarszczkach a to doskonały moment na wprowadzenie profilaktyki anti-aging. I nie mówimy tu o kosztownych zabiegach a raczej o wprowadzeniu kilku nawyków w nasz tryb dnia. Nawadnianie Organizm składa się głównie z wody, jeśli ma jej za mało w pierwszej kolejności widać to po skórze. Odwodniona skóra jest wysuszona, szara i rozpoczyna się przedwczesne pojawianie się zmarszczek. Brak odpowiedniej ilości wody to także zmiany w strukturze kolagenu i elastyny. Mądre głowy mówią, że należy wypijać 8 szklanek wody dziennie. My proponujemy obserwować swój organizm on jasno powie Ci ile płynów potrzebujesz. A kiedy wody będzie pod dostatkiem zauważysz poprawienie elastyczności i odżywienie nie tylko na skórze twarzy. Na słońce tylko z filtrem Słońce jest ok, słońce to ładowanie baterii, słońce to energia i radość aż w końcu słońce to zastrzyk witaminy D. Największa gwiazda jest naszym przyjacielem jeśli my zaprzyjaźniłyśmy się z filtrami UV. Dziś osoby z bladą cerą postrzegane są jako chore, zmęczone a dawniej była to oznaka „wysokiego urodzenia”. Zazdrościmy urody Azjatkom a czy one pojawiają się na plaży bez wysokiego filtra? Zdecydowanie nie! Promieniowanie słoneczne odpowiada za 80 procent objawów starzenia się skóry, zmarszczki, przebarwienia a nawet czerniak… Tego nie chcemy! Delikatna skóra wokół oczu będzie Ci również wdzięczna za okulary przeciwsłoneczne – tylko nie te z sieciówki a z salonu optycznego. Jednorazowy większy wydatek na klasyczny fason oszczędzi Ci późniejszych zabiegów w gabinecie kosmetycznym. Chyba warto? Pamiętaj o śnie Wiele top modelek pytanych o sekret swojej urody odpowiadają jasno: sen. Gdy jesteśmy zmęczone organizm serwuje nam zastrzyki z kortyzolu a jego skóra nie lubi. W czasie snu organizm produkuje hormon wzrostu i melatoninę (opóźnia procesy starzenia). Gdy idziemy do łóżka nie zapominamy o demakijażu dajemy skórze możliwość dotlenienia się i regeneracji. Najlepiej byłoby też spać na plecach, wtulona twarzą w poduszkę możesz „dorobić się” zmarszczek sennych. Masaż Nawet najtańszy i popularny w pokoleniu naszych babć krem zadziała świetnie jeśli połączysz jego aplikację z krótkim masażem twarzy. Dlaczego? Ponieważ mięśnie są zrelaksowane, odprężone a krążenie zostaje pobudzone dzięki czemu składniki aktywne wnikają lepiej i głębiej. Uciskanie, głaskanie, oklepywanie nie wiesz jak zrobić to prawidłowo? Bez obaw! W sieci dostępnych jest wiele filmików w których specjaliści krok po kroku prezentują skuteczne techniki. Rzuć palenie Odżywiasz się zdrowo, odstawiłaś sól ograniczasz cukry, pijesz dużo wody, ruszasz się na świeżym powietrzu. Świetnie! Tylko po co przepuszczasz z dymem pieniądze, zdrowie i urodę? Każdy wypuszczony dymek pozbawia komórki twojego ciała niezbędnego tlenu, idąc dalej palenie prowadzi do uszkodzeń włókien łącznych – kolagenu i elastyny. A substancje smoliste generują powstawanie wolnych rodników. Copyright © 2014-2018 Dermaestetic. Wszelkie prawa zastrzeżone. Polityka prywatności Worki tłuszczowe na kościach policzkowych, zwane potocznie girlandami, nie tylko mogą nieestetycznie wyglądać, ale również postarzać. Jak usunąć worki tłuszczowe na kościach policzkowych to jedno z często pojawiających się zapytań. girlandy na kościach policzkowych przyczyny Worki tłuszczowe (z ang. „malar bags”) w obrębie kości policzkowych najczęściej pojawiają się z przyczyn strukturalnych lub dziedzicznych. Skóra wraz z wiekiem traci swoją elastyczność, natomiast mięśnie słabną. Może to prowadzić do pojawienia luźniejszej skóry, marszczącej się i opadającej w obrębie powiek dolnych i kości policzkowych. Tłuszcz, który gromadzi się w oczodołach, z czasem przesuwa się i wypełnia worki na szczytach kości policzkowych. Często workom towarzyszą obrzęki, czyli gromadzenie wody w tkankach. Płyn może się gromadzić z różnych powodów, najczęściej jest to złe krążenie krwi i podwyższona przepuszczalność naczyń włoskowatych. Sprawdź, jak można zniwelować zmarszczki na policzkach. worki tłuszczowe na kościach policzkowych jak je usunąć Z uwagi na to, że mechanizm powstawania girland jest różny, inne będzie usuwanie problemu. Chirurg lub lekarz medycyny estetycznej po przeprowadzeniu wywiadu, zaproponuje zabieg, który dla danej osoby będzie najbardziej odpowiedni. Czasem niezbędne może być połączenie technik chirurgicznych z metodami medycyny estetycznej w celu uzyskania optymalnego efektu estetycznego. blefaroplastyka Blefaroplastyka powiek dolnych to zabieg chirurgii estetycznej mający na celu usunięcie nadmiaru skóry oraz nadmiaru tkanki tłuszczowej. Chirurg plastyk przecina dolną powiekę zaraz pod linią rzęs, a następnie wycina nadmiar skóry wraz z leżącym pod spodem fragmentem mięśnia i nagromadzonym tłuszczem okogałkowym. Lekarz zszywa skórę pozostawiając jak najmniejszy ślad, a blizny po operacji są w zasadzie prawie niewidoczne. Zabieg z reguły wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Czas zabiegu wynosi od 1 do 2 godzin. Opuchlizna pozabiegowa schodzi po 1-3 tygodniach. Osoba po zabiegu może odczuwać przejściową dolegliwość: nadmierne łzawienie oczu lub nadmierną suchość oczu. Jeżeli interesuje Cię również korekta opadających powiek górnych, przeczytaj koniecznie: Plexr, czyli technologia ma znaczenie. radiofrekwencja kontaktowa Radiofrekwencja kontaktowa Pelleve wykorzystuje urządzenie emitujące fale radiowe wysokiej częstotliwości. Fale podczas styczności ze skórą wzbudzają ciepło wewnątrz tkanek. Kiedy temperatura tkanek wzrasta do ok. 45 stopni C, fibroblasty produkują nawet 10 razy więcej kolagenu. Urządzenie Pellevé pozwala na podwyższenie temperatury w skórze właściwej nawet do 65 stopni C. Dzięki temu zwiotczałe włókna, które tworzą zmarszczki, szybko ulegają skurczeniu, a skóra w efekcie tego staje się bardziej napięta i gładsza. Na pełny efekt zabiegu należy poczekać około miesiąca, bo tyle zajmuje fibroblastom wytworzenie nowego kolagenu. Fale radiowe pobudzają więc naturalne procesy regeneracyjne w naszej skórze i twarz zyskuje niejako nowe „rusztowanie”. W zależności od stanu skóry konieczne może być przeprowadzenie 2 – 3 zabiegów. Efekty zabiegu radiofrekwencja kontaktowa utrzymują się przez 12 do 24 miesięcy. Czy wiesz jak można odmłodzić okolice oka? Jeśli nie, przeczytaj: radiofrekwencja mikroigłowa Scarlet RF System swoje opiera na radiofrekwencji i mikronakłuwaniu. Radiofrekwencja to fale elektromagnetyczne o częstotliwości fal radiowych, które powodują ogrzanie skóry właściwej. Za sprawą mikroigieł, impuls fal radiowych generowany jest bezpośrednio do obszaru zabiegowego w kontrolowany sposób, w odróżnieniu od nieinwazyjnych urządzeń RF. Z kolei mikronakłuwanie w Scarlet RF polega na wykorzystaniu 25 mikroelektrod w postaci mikroigieł, które uszkadzając w sposób mechaniczny skórę, pobudzają ją do rozpoczęcia procesów naprawczych. Mikroigły wkłuwane są na głębokość od 0,5 do 3,5 mm i następnie podgrzewane na całej długości. Jednoczesne oddziaływanie na naskórek i głębokie warstwy skóry zapewnia uzyskanie spektakularnych rezultatów i maksymalne zmniejszenie okresu rekonwalescencji. Liczba zabiegów radiofrekwencji mikroigłowej zależy od indywidualnej diagnozy wykonującego zabiegi. Z reguły zalecana jest seria 3-4 zabiegów wykonywanych w odstępach 1 miesiąca. Ponadto w celu podtrzymania efektów warto wykonywać zabiegi przypominające (1 – 2) po upływie roku od zakończenia. Przeczytaj także jakie są sposoby na pozbycie się zmarszczek na policzkach. Zobacz inne wpisy Sprawdź nasz kolejny tekst Czym jest hialuronidaza. Kto i kiedy może jej używać? Zabieg z zastosowaniem hialuronidazy w medycynie estetycznej wykonywany w leczeniu powikłań wynikających z podawania kwasu hialuronowego. Czym jest hialuronidaza? Kiedy i kto może ją wykorzystywać? hialuronidaza – rozpuszczenie kwasu hialuronowego Hialuronidaza należy do grupy enzymów i posiada zdolność depolimeryzacji, czyli rozkładu cząsteczek, w tym kwasu hialuronowego. Ma także działanie ułatwiające rozprzestrzenianie się i zwiększające wchłanianie substancji obcych w organizmie człowieka. Hialuronidaza wytwarzana jest przez niektóre z komórek ludzkich, a także bakteryjnych. Znajduje się również w jadzie zwierzęcym. hialuronidaza w medycynie estetycznej Hialuronidaza jest w stanie rozpuścić guzki podskórne lub skorygować nadmierne ilości wstrzykniętego wypełniacza. Na rynku farmaceutycznym dostępne są preparaty, które zawierają hialuronidazę pochodzącą z ekstraktów z tkanek zwierzęcych lub ludzką rekombinowaną postać tego enzymu. Należą do nich Vitrase®, and Amphadase®. Hialuronidaza jest enzymem, który rozbija kwas hialuronowy wykorzystywany do celów kosmetycznych, np. Restylane, Juvederm, Perlane. Trzeba mieć na uwadze to, że preparaty kolagenowe jak np. Radiesse® i Sculptra® wykonane są z innych materiałów niż kwas hialuronowy i nie można ich rozpuścić hialuronidazą. Przeczytaj wypowiedź dr Katarzyny Kwarecka-Zając na temat powikłań po powiększaniu ust. hialuronidaza zabieg Hialuronidazę podaje się za pomocą cienkiej igły, w miejsce, w którym uprzednio wstrzyknięty był wypełniacz, np. wargi, policzki czy okolice oka. Pierwsze efekty mogą być widoczne już po kilku minutach, ale w przypadku pojawienia się obrzęku, mogą być niezauważalne. Hialuronidaza działa do 72 godzin. Po tym czasie należy ocenić efekt i lekarz może podjąć decyzję o ewentualnej konieczności powtórzenie zabiegu hialuronidazy. Zabieg ten można przeprowadzić nawet do kilku miesięcy po podaniu wypełniacza. hialuronidaza powikłania Po wstrzyknięciu preparatu hialuronidazy mogą pojawić się siniak lub obrzęk, z reguły są one niewielkie i szybko znikają. Do innych, ale rzadziej pojawiających się skutków ubocznych należą: kaszel, trudności w połykaniu, zawroty głowy, szybkie bicie serca, obrzęk, wysypka. Do innych, ale rzadziej pojawiających się skutków ubocznych należą: rumień, niedociśnienie, drgawki, zawroty głowy, dreszcze, nudności, wymioty oraz ciężkie reakcje alergiczne do wstrząsu anafilaktycznego i zgonu włącznie. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem przeprowadzającym zabieg. Uwaga! Nie powinno podawać się hialuronidazy u osób uczulonych na jad owadów błonkoskrzydłych, z uwagi na to, że może ona wywołać wstrząs. Hialuronidaza powinna być podawana tylko przez odpowiednio przeszkolonych lekarzy. hialuronidaza wskazania W medycynie estetycznej głównym wskazaniem do podania hialuronidazy są powikłania po wstrzyknięciu kwasu hialuronowego. Zatem zabieg z zastosowaniem hialuronidazy jest wskazany w przypadku: niepożądanego przemieszczenie się wypełniacza nietolerancji organizmu na podany kwas hialuronowy obrzęku w wyniku zatrzymania się wody w miejscu aplikacji wypełniacza podanie nadmiernej ilości wypełniacza z kwasem HA pojawienia się grudek i nierówności na skutek zbyt płytkiej aplikacji kwasu hialuronowego. Polskie Towarzystwo Lekarzy Medycyny Estetycznej „POLME” przedstawiło swoje stanowisko w sprawie stosowania hialuronidazy przez osoby do tego nieuprawnione. Należy mieć świadomość, że hialuronidaza to silnie działający lek. Zanim skorzystasz z takiego zabiegu, upewnij się, że zabieg wykonywany jest przez lekarza, który nie tylko odbył wieloletnie szkolenie z zakresu medycyny estetycznej, ale również regularnie przeprowadza zabiegi. Polecamy wywiad z dr hab. n. med. Wiolettą Barańską-Rybak: Jak uniknąć powikłań po kwasie hialuronowym? Opracowano na podstawie: Zobacz inne wpisy Medycyna Estetyczna Zabiegi, których nie należy wykonywać po powiększaniu ust Zabiegi, których nie należy wykonywać po powiększaniu ust Wraz z upływem czasu usta tracą blask, jędrność i swój pierwotny kształt. Dlatego też wypełnianie ust kwasem hialuronowym cieszy się dużym powodzeniem. Poza odpowiednim przygotowaniem się do zabiegu, bardzo ważne są również zalecenia pozabiegowe. Dodatkowo warto wiedzieć jakie są zabiegi, [...] 26 stycznia Medycyna Estetyczna Jakie są najczęściej popełniane błędy w medycynie estetycznej Jakie są najczęściej popełniane błędy w medycynie estetycznej Zaletą zabiegów medycyny estetycznej jest ich nieinwazyjny lub bardzo mało inwazyjny charakter. Sprawia to, że generalnie są one bezpieczne, nie pozostawiają widocznych blizn. Ponadto ryzyko wystąpienia powikłań jest zdecydowanie mniejsze niż w przypadku operacji plastycznych. Niemniej jednak zdarzają się pewne błędy, [...] 3 września Eksperci odpowiadają Powiększanie ust i grudka w górnej wardze. Czy to coś poważnego? Powiększanie ust i grudka w górnej wardze. Czy to coś poważnego? Czy grudki, które czasem robią się po powiększaniu ust są poważne? Grudka po powiększaniu ust Dzień dobry, 8 dni temu powiekszalam usta i w górnej wardze gdy podnoszę mam taką kuleczkę, miękką w dotyku, odstającą. Dodatkowo mam widoczną nabrzmiałą żyłkę [...] 29 sierpnia Sprawdź nasz kolejny tekst 6 zasad bezpiecznego korzystania z wypełniaczy Lekarze związani z Oddziałem Chirurgii Plastycznej University of Texas Southwestern Medical Center zwracają uwagę, że wraz ze wzrostem liczby procedur estetycznych bardzo rośnie ryzyko błędów. Niestety fakt, że w ostatnim czasie pojawiło się wielu tzw. „ekspertów” i każdy w tej chwili zaczyna wykonywać zabiegi powoduje, że zaczęli oni rekomendować i stosować różne metody, które często się wykluczają. Decydując się na zabieg w wykorzystaniem wypełniaczy często nie zdajemy sobie sprawy jakie groźne powikłania za sobą niesie i dlaczego tak ważne jest udanie się do sprawdzonego i doświadczonego specjalisty. Podkreślamy, wypełniacze tudzież botox czy inne preparaty z zakresu medycyny estetycznej nie są dla każdego. Oprócz poczucia estetyki bardzo ważna jest znajomość anatomii człowieka i ogromne doświadczenie. Jeszcze raz podkreślamy dla bezpieczeństwa zabiegów z wykorzystaniem wypełniaczy niezwykle istotna jest znajomość anatomii i jak podnoszą eksperci, nie mniej ważna jest – według nich – zdolność lekarza do szybkiego rozpoznania zaistniałej komplikacji oraz podjęcia właściwych kroków zapobiegawczych. Czasopismo naukowe Stowarzyszenia Amerykańskich Chirurgów Plastycznych „Journal of Plastic and Reconstructive Surgery” zamieściło na swoich łamach pracę doktora Jacka F. Scheuera oraz jego zespołu, która opisuje zasady bezpiecznego stosowania wypełniaczy. Zespół lekarzy określi aż 6 niebezpiecznych stref w obrębie twarzy: Gładzizna i brwi Wewnątrznaczyniowe wstrzyknięcie preparatu właśnie w tej okolicy może doprowadzić do bardzo poważnych powikłań, a nawet do utraty wzroku. Okolica skroniowa Ostrzyknięcie tej okolicy daje bardzo dobre rezultaty, ale wymaga on bardzo dużej uwagi i doświadczenia ze strony lekarza, gdyż w okolicach skroni znajdują się bardzo ważne struktury, takie jak tętnice. W momencie gdy preparat zostanie podany nieprawidłowo, może się przedostać przez tętnice do układu nadoczodołowego lub może dojść do ślepoty gdy zablokuje naczynia skroniowe. Strefa podoczodołowa To kolejna niezwykle delikatna okolica i lekarze radzą zachować szczególną ostrożność. Odradzają bezpośrednich i głębokich iniekcji. Usta Kto by powiedział, że usta mogą być skomplikowanym i ponadto zabiegiem obarczonym dużym ryzykiem. Niestety również w przypadku ust może dojść do groźnych powikłań. Eksperci tłumaczą, że iniekcje w górną wargę powinny mieć głębokość mniejszą niż 3 mm. Dlaczego? Otóż tętnica, którą należy ominąć przebiega zazwyczaj kilka milimetrów powyżej dolnego brzegu wargi. Podanie w nią preparatu może spowodować nieodwracalną martwicę. Fałdy nosowo – wargowe Ten obszar należy do stosunkowo bezpiecznych miejsc. Jednak eksperci z USA podkreślają, że w górnej części tętnica może przebiegać dosyć powierzchownie i każdy błąd w iniekcji może doprowadzić do martwicy a nawet utraty wzroku. Nos W artykule opracowanym przez zespół lekarzy, nos został oznaczony jako szósta niebezpieczna strefa. Jak się okazuje iniekcje w tej okolicy w szeregu badań są wskazywane jako najczęstsza martwica tkanek. Lekarze alarmują by nie wykonywać iniekcji powierzchownie w okolicy czubka nosa lub w okolicy nasady skrzydełek. Taka brawura może doprowadzić do uszkodzenia układu naczyniowego i w konsekwencji martwicy czubka nosa lub jego skrzydełek. Zobacz inne wpisy Eksperci odpowiadają Powiększanie ust kwasem hialuronowym skutki uboczne Powiększanie ust kwasem hialuronowym skutki uboczne Powiększanie ust kwasem hialuronowym zaliczamy do najczęściej wykonywanych zabiegów w klinikach medycyny estetycznej. Decydując się na zabieg powinniśmy zapytać naszego lekarza o skutki uboczne, które mogą nastąpić po samym zabiegu. Czy ból głowy jest skutkiem ubocznym po zabiegu powiększania ust? [...] 11 lutego Medycyna Estetyczna Zabiegi, których nie należy wykonywać po powiększaniu ust Zabiegi, których nie należy wykonywać po powiększaniu ust Wraz z upływem czasu usta tracą blask, jędrność i swój pierwotny kształt. Dlatego też wypełnianie ust kwasem hialuronowym cieszy się dużym powodzeniem. Poza odpowiednim przygotowaniem się do zabiegu, bardzo ważne są również zalecenia pozabiegowe. Dodatkowo warto wiedzieć jakie są zabiegi, [...] 26 stycznia Eksperci odpowiadają Powiększanie ust i grudka w górnej wardze. Czy to coś poważnego? Powiększanie ust i grudka w górnej wardze. Czy to coś poważnego? Czy grudki, które czasem robią się po powiększaniu ust są poważne? Grudka po powiększaniu ust Dzień dobry, 8 dni temu powiekszalam usta i w górnej wardze gdy podnoszę mam taką kuleczkę, miękką w dotyku, odstającą. Dodatkowo mam widoczną nabrzmiałą żyłkę [...] 29 sierpnia Copyright © 2014-2018 Dermaestetic. Wszelkie prawa zastrzeżone. Polityka prywatności INDIBA DERMO Tłuszczaki są zaliczane do jednych z najczęściej występujących nowotworów tkanek miękkich. Są to łagodne formy nowotworów i przybierają formę guzka zbudowanego z torebki łącznotkankowej, w której zlokalizowany jest tłuszcz. Często są one mylone z kaszakami i włókniakami, które należy jednak traktować inaczej. Tłuszczaki rozwijają się zazwyczaj w okolicach tułowia, pod pachami, na łopatkach, karku, rękach, a także na policzkach, pośladkach i udach. Przybierają zazwyczaj owalny lub podłużny kształt w wielkości od kilku milimetrów do nawet kilku centymetrów. Te powstające pod skórą dość łatwo rozpoznać – są miękkimi, niebolesnymi zgrubieniami, które dają się nieco przemieszczać. Zazwyczaj występują pojedynczo, zdarzają się jednak skupiska tłuszczaków. Zmiany te są niegroźne dla zdrowia, jeśli jednak rozwijają się w okolicy narządów wewnętrznych, wówczas mogą przysporzyć kłopotów zdrowotnych. Przyczyny powstawania tłuszczaków Przyczyny powstawania tłuszczaków do dziś nie są jednoznacznie określone. Naukowcy podejrzewają, że w pewnym stopniu mogą za nie odpowiadać predyspozycje genetyczne, gdzie w rodzinie występowały nowotwory. Występowaniu tłuszczaków może też sprzyjać nadmierna tkanka tłuszczowa. Czynniki zwiększające ryzyko wystąpienia tłuszczaków: wiek pomiędzy 40. a 60. rokiem życia, przebyty nowotwór, historia nowotworowa w rodzinie, nadwaga, miejsca po przebytych urazach/ ranach, schorzenia z predyspozycjami do rozwoju tłuszczaków, choroba Cowdena, Madelunga, Dercuma lub zespół Gardnera. Policzka wieprzowa to czuły przysmak w kuchni południowej. Jeśli jeszcze go nie ugotowałeś i chcesz spróbować czegoś nowego w tym roku, możesz spróbować poniższych przepisów na wieprzowinę. Żuchwa wieprzowa to po włosku guanciale . Najczęściej stosowany w potrawach z makaronu, fasoli, zieleni i soczewicy. Polędwiczka wieprzowa może nie jest tradycyjnym bekonem, ale jest bekonem. To część twarzy świni – dokładnie policzki. To mięso często występuje ze skórą i skórką i jest wędzone i peklowane. To mięso jest dostępne w różnych rozmiarach. Zapamiętaj sekret gotowania każdego mięsa, tkwi w jego marynacie. Im dłużej mięso pozostaje w marynacie, tym staje się delikatniejsze. Inną rzeczą jest dobra zabawa podczas gotowania, trochę poeksperymentowanie, dodanie odrobiny soku z cytryny lub skórki z cytryny, aby nadać potrawie nieoczekiwany posmak i przypływ cytrusowej świeżości. Uwierz mi, nic nie może się równać z dobrą, domową policzką wieprzową obok groszku czarnookiego i chleba kukurydzianego. Poniżej znajduje się kilka przepisów na wieprzowinę, które możesz wypróbować w tym roku. Przepisy na wieprzowinę na żuchwę Boczek wieprzowy z żuchwy Składniki Polędwiczka wieprzowa, pokrojona w ¼ cala, wędzona i peklowana Świeżo mielona papryka (opcja) 2 arkusze pergaminu 2 blachy do pieczenia z obrzeżem Procedura Rozgrzej piekarnik do 400ºF (około 200ºC). Wyłóż pergamin na 1 z blach do pieczenia. Ułóż paski bekonu na papierze pergaminowym, pozostawiając trochę miejsca między dwoma paskami. Posyp je świeżo zmielonym pieprzem. Boczek przykryj papierem do pieczenia i drugą blachą do pieczenia. Połóż trochę ciężaru na tym arkuszu. Możesz to zrobić, po prostu umieszczając miskę suszonej fasoli na blasze do pieczenia. Umieść te blachy do pieczenia w piekarniku i piecz przez około 15 minut. Po 15 minutach wyjmij go z piekarnika i ostrożnie zdejmij ciężarek, wierzchnią warstwę blachy do pieczenia i pergamin. Wstawić z powrotem do piekarnika na około 5 minut. Nie zapomnij uważać na bekon, aby się nie przypalił. Po upieczeniu boczek będzie miał ciemnobrązowy kolor. Możesz także ugotować bekon bez żadnego obciążenia. Kawałki wieprzowe inspirowane Tajlandią Składniki Procedura Rozgrzej cebulę do około 300ºF (148ºC). Wlej trochę wody do rondla i umieść w nim policzki. Woda powinna tylko do połowy zanurzać policzki. Dodaj do niej wszystkie sosy i wino ryżowe. Wsyp do garnka cukier, cynamon i papryczki chili. Zagotuj mieszaninę, zmniejsz ją na wolnym ogniu. Przykryj i gotuj do miękkości. Ostrożnie wylej płynny tłuszcz lub pozwól mu ostygnąć, a następnie umieść go w lodówce. Pozwól temu mięsistemu bulionowi ostygnąć, aby tłuszcz zestalił się, który możesz łatwo wyjąć. Pokrój mięso na kawałki. W tym czasie byłoby bardzo delikatne. Zmniejsz sos do ⅓ filiżanki. Podgrzej mięso przed podaniem wraz ze zredukowanym sosem. Pikantna, słodko-słona wieprzowina Składniki Polędwiczka wieprzowa, 3-4 sztuki Chińskie wino, ¼ szklanki Papryczka chili, drobno posiekana, 2-3 Liście kolendry, drobno posiekane, ½ szklanki Ciemny sos sojowy, ½ szklanki Sos rybny, 4 łyżki. Miód, 1 łyżka. Szalotka, drobno posiekana, ½ szklanka Cukier, 5 łyżek. Duża torebka z zamkiem błyskawicznym Procedura W opakowaniu zamknij torebkę, połącz drobno posiekaną szalotkę, liście kolendry, papryczki chili, ciemny sos sojowy, sos rybny, wino chińskie, cukier i umyte kawałki polędwiczki wieprzowej. Lekko wyciśnij nadmiar powietrza z torby i zamknij worek. Dłońmi delikatnie wmasuj kawałki mięsa, aby mięso dobrze wymieszało się z marynatą. Odstaw na noc. Wlej trochę oleju na gorącą patelnię. Na patelni włożyć policzki wieprzowe i dobrze ugotować na oleju. Zajmie to około 5 minut. Po ugotowaniu polej miodem i ostudź. Jowl w sosie pomidorowym i winnym Składniki Polędwiczka wieprzowa, 2,5-3 funty Pokrojone pomidory z puszki, 1 szklanka Marchew, obrana i pokrojona w cienkie krążki, 2 średnie Łodygi selera pokrojone w kostkę 1/4 cala, 2 Wino wytrawne czerwone, 2 filiżanki Olej, kilka łyżek. Cebula pokrojona w kostkę ¼ cala, 1 średnia Rozmaryn, 1 łyżka. Tymianek, 1 łyżka. Sól do smaku Pieprz do smaku Procedura Rozgrzej piekarnik do 300ºF (148ºC). W tym czasie posyp policzki wieprzowe solą i pieprzem. Gdy to zrobisz, podgrzej trochę oleju na patelni i dodaj policzki do oleju. Gotuj, aż powierzchnia będzie ładna i brązowa z obu stron. Może to zająć około 5 minut. Gdy już dobrze zarumienione, usuń żuchwy szczypcami i odłóż je na posiekaną cebulę, marchewkę i seler i podsmaż. Wlej wino, pomidory, rozmaryn i tymianek. Dodaj policzek wieprzowy i dobrze wymieszaj. Pozostaw na wolnym ogniu przez kilka minut. Przykryj patelnię i włóż do piekarnika. Pozostaw mięso na kilka godzin, aż stanie się miękkie i zacznie się rozpadać. Podoba Ci się? Udostępnij! Udostępnij Tweetnij Przypnij LinkedIn E-mail Zaznaczone kości policzkowe Blanki Lipińskiej, to zasługa wycięcia policzków. Brzmi strasznie, ale celebrytka opowiedziała, jak wyglądał cały zabieg. Blanka Lipińska nie ma przed obserwatorami żadnych tajemnic. Fani bardzo cenią jej bezpośredniość, a pisarka chętnie raczy ich kadrami z codziennego życia. Tym razem jednak internauci nie zobaczyli kolejnego ujęcia z Baronem w łóżku - Blanka opowiedziała, jakim zabiegom medycyny estetycznej już się poddała. Zabiegi na twarz Blanki Lipińskiej Blanka to naprawdę jedna z niewielu gwiazd, które bez zająknięcia przyznają się do operacji czy zabiegów poprawiających urodę. Otwarcie mówi o tym, co w sobie zmieniła, ale też pokazuje zdjęcia z przeszłości, aby obserwatorzy mieli możliwość ocenienia jej metamorfozy. Całkiem niedawno Blanka Lipińska opowiadała fanom na InstaStories, że wybiera się do lekarza zajmującego się operacjami plastycznymi. Uznała, że do 40. urodzin zostało jej niewiele czasu i musi zrobić coś, aby nadal wyglądać młodo. Jak zapowiedziała, tak też zrobiła. W klinice Metamorfosis zajęli się nią profesjonaliści. Oprócz tego, że zrobiłam u niego biust i wyciął mi torebki tłuszczowe z policzków, dzięki czemu mam teraz zapadliny, a kiedyś nie miałam, to poprawiam kondycję napięcia skóry, bo niestety jestem bliżej czterdziestki niż dalej. To nie są przelewki. Robiliśmy fale radiowe, żeby mi podnieść owal twarzy, kontur, żebym była młodsza o 10 lat - opowiada Blanka Lipińska. Jedna z fanek postanowiła zapytać, czy opisywany przez Blankę zabieg wycinania policzków bolał. Celebrytka przyznała, że wszystko trwało maksymalnie 15 minut. Robi się malutkie nacięcie wewnątrz jamy ustnej, na policzku, więc po zabiegu nie ma żadnych blizn. Nie wspomniała niestety nic o kosztach. Przyznała, że to sprawa indywidualna i poleca kontaktowanie się już z wybraną kliniką. Myślicie, że te wszystkie zmiany wyszły Blance na dobre? :) Zdjęcie główne:

torebki tłuszczowe w policzkach